رباتیک

بله، و تفاوت جوشکاری خودگردان و جوشکاری با cobot با سلول‌های ربات کلاسیک دقیقاً در همین‌جاست. در یک سلول متعارف، آموزش دادن برنامه برای هر قطعه جدید، تولید دسته‌های کوچک را غیراقتصادی می‌کند. سلول جوشکاری خودگردان قطعه قرارگرفته در آن را تشخیص می‌دهد و مسیر جوش را به‌صورت خودکار برنامه‌ریزی می‌کند و جوشکاری رباتیک خودگردان برنامه‌نویسی خودکار همراه با ردیابی درز به کمک هوش مصنوعی را اضافه می‌کند؛ بنابراین زمان آماده‌سازی هر قطعه به‌جای آنکه با تعداد واریانت‌ها افزایش یابد، کاهش می‌یابد. جوشکاری لیزری با cobot و جوشکاری MIG/MAG با cobot مسیر دیگری را در پیش می‌گیرند و سلول را کوچک نگه می‌دارند و راه‌اندازی آن را در کنار اپراتور سریع می‌کنند. OTES پیش از پیشنهاد اینکه کدام‌یک از این دو رویکرد مناسب است، خانواده قطعات و اندازه دسته‌های واقعی را بررسی می‌کند.

در سلول cobot یک ربات همکار در کنار اپراتور قرار می‌گیرد؛ فضای اشغالی فشرده است و آرایش آن را می‌توان به‌سرعت تغییر داد، که این ویژگی برای دسته‌های کوچک، نمونه‌سازی و کارگاه‌هایی مناسب است که ترکیب محصول در آن‌ها زیاد تغییر می‌کند. سلول جوشکاری رباتیک متعارف از یک ربات صنعتی درون حصار حفاظتی استفاده می‌کند و برای خروجی بالاتر و تیراژهای طولانی‌تر روی یک خانواده قطعه مشخص، معمولاً با فیکسچر اختصاصی، ساخته می‌شود. OTES هر دو را در نسخه‌های لیزری و MIG/MAG عرضه می‌کند: از یک سو جوشکاری لیزری با cobot و جوشکاری MIG/MAG با cobot، و از سوی دیگر جوشکاری لیزری رباتیک و جوشکاری MIG/MAG رباتیک. انتخاب میان آن‌ها نه از خود ربات، بلکه از اندازه قطعه، انواع درز، خروجی موردنیاز و فضای موجود کف کارگاه ناشی می‌شود.

راه‌اندازی یک سلول جوشکاری بسیار فراتر از نصب ربات است. OTES سلول را نصب می‌کند، فیکسچر و طرح ایمنی را آماده می‌کند و پارامترهای جوش را به‌جای نمونه‌های آزمایشی روی قطعات واقعی مشتری تعیین می‌کند، زیرا نحوه جفت شدن قطعات، ضخامت ماده و دسترسی به درز مشخص می‌کنند که کدام تنظیمات واقعاً کار می‌کنند. آموزش شامل کار با سلول، بارگذاری و تعویض فیکسچر، اصلاح برنامه‌ها در محدوده‌های تعیین‌شده، خواندن آلارم‌ها و واکنش به خطاهایی است که بیشتر رخ می‌دهند و همچنین نگهداری روتینی که سایش تورچ و مواد مصرفی را قابل پیش‌بینی نگه می‌دارد. این آموزش به اپراتورها و پرسنل نگهداری داده می‌شود و پس از تحویل، خدمات فنی و تأمین قطعات یدکی در سراسر ترکیه ادامه می‌یابد.

ایمنی به‌جای آنکه بعداً اضافه شود، بخشی از طراحی سلول تعریف می‌شود. برای یک سلول جوشکاری رباتیک متعارف، این یعنی حفاظ‌ها، اینترلاک‌ها، شیوه بارگذاری و چیدمان مدار ایمنی بر اساس آرایش واقعی سلول، به‌گونه‌ای که دسترسی برای بارگذاری و نگهداری بدون از کار انداختن حفاظت‌ها ممکن باشد. جوشکاری لیزری با cobot و جوشکاری MIG/MAG با cobot حول یک ربات همکار ساخته می‌شوند، اما خود فرایند جوشکاری تشعشع قوس، تابش لیزر و دود ایجاد می‌کند؛ بنابراین حفاظت برای فرایند تعریف می‌شود، نه فقط برای ربات. OTES طرح ایمنی را در مرحله طراحی سلول همراه با مشتری تعریف می‌کند و آن را در نصب، راه‌اندازی و آموزش اپراتور به کار می‌بندد.